προηγούμενες εκθέσεις    επόμενη έκθεση     καλλιτέχνες     νέα    επικοινωνία     διαθέσιμα έργα       events     αντικείμενα τέχνης


© cube gallery 2010-2018

   



Ισμήνη Μπονάτσου
Art is an Ark

Διάρκεια έκθεσης: 5 Οκτωβρίου – 3 Νοεμβρίου 2018

(For English text, please scroll down)

Η Γκαλερί Cube, για τον μήνα Οκτώβριο, φιλοξενεί την καινούρια δουλειά της εικαστικού Ισμήνης Μπονάτσου, στην ατομική της έκθεση, με τίτλο Art is an Ark”.

Μιλώντας για την ενότητα των έργων της έκθεσης, η Ισμήνη Μπονάτσου αναφέρει ότι είναι: “Κιβωτός ψυχών και ζωών, ανθρώπων και ζώων. Κιβωτός για περιπλανώμενα παιδιά, με πατρίδα μια βαλίτσα. Αλλά και για ζώα, εξίσου ανυπεράσπιστα: ζώα βρώσιμα – θύματα μιας απρόσωπης βιομηχανίας κρέατος, θαλάσσια κήτη, κατοικίδια. Τέλος, υπάρχει θέση και για τον ενήλικα, που φέρει την ευθύνη της δύναμής του για απώλεια ή δημιουργία επίγειου παράδεισου”.

Στην ενότητα παιδί, τα έργα ξεκινούν το 2015, με το προσφυγικό. Έχουμε μεταξύ άλλων τον Ικέτη (2017), με φόντο και μοτίβο την τραγωδία Οιδίπους επί Κολωνώ”. Πίσω από το μικρό κορίτσι με τη βαλίτσα δεσπόζει ως απειλητική φιγούρα, ο φόβος. Την καταδιώκει. Το παιδί κουβαλάει ως μίασμα τον πόλεμο, τους σκοτωμούς,  το τυφλό μίσος. Φέρει τις αμαρτίες όλων των γονέων και προγόνων, του κόσμου όλου.

Στην ενότητα ζώα, βλέπουμε παιδικές φιγούρες και γυναίκες σε αντίθεση με τις ασπρόμαυρες φιγούρες βρώσιμων ζώων: λαγός, κατσίκα, γουρούνι, κότα, πρόβατο, αγελάδα, γαλοπούλα. Η εικόνα δεν αναπαριστά βίαιες στιγμές, υπαινίσσεται όμως την ασκούμενη βία στα ζώα, τα πληγωμένα ζώα, τη βιομηχανία κρέατος. Παράλληλα και αντιστικτικά, βλέπουμε το παιδί να παίζει με ζώα της θάλασσας: εικόνα αρμονίας και ξεγνοιασιάς, με περισσότερο χρώμα. Αλλά το ασπρόμαυρο επανέρχεται όταν το ψάρι έχει πιαστεί στα δίχτυα. Αξιοσημείωτο, από πλευράς τεχνικής, σ΄αυτά τα έργα είναι το πλέγμα που δημιουργεί πολλαπλά επίπεδα και προσδίδει  βάθος.

Τέλος, στην τρίτη ενότητα της έκθεσης Art is an Ark, έχουμε τον ενήλικα: οι αυτοπροσωπογραφίες παραπέμπουν στο άγχος του χαμένου παραδείσου, στην καταστροφή του πλανήτη, στο αδιέξοδο. Σύμφωνα με την ιστορικό τέχνης και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Δώρα Μαρκάτου:

 “Η μετωπική στάση στις  αυτοπροσωπογραφίες μπορεί να αισθητοποιεί την πρόθεση της ζωγράφου να απευθυνθεί στον θεατή και να του περάσει το μήνυμα της δικής της αγωνίας, όχι ως αυθεντία, όπως συνήθως ερμηνεύεται η στάση αυτή στις προσωπογραφίες, αλλά με τη συντριβή του ατόμου που έχει συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο και θέλει να συνεγείρει τον συνάνθρωπό του ώστε και αυτός να αντιδράσει μπροστά στην απειλή της απώλειας, όχι του παραδείσου αλλά της ίδιας της ζωής.

Η βουβή μορφή της ζωγράφου σε όλες τις παραλλαγές της απεικόνισής της στον τύπο της “ομιλούσας” αυτοπροσωπογραφίας, “μιλάει” εύγλωττα με την έκφραση των ματιών, την στάση των χεριών, και την σύσπαση των μυών του προσώπου της, ώστε να ζωγραφίζεται η κραυγή της, κατά τα διδάγματα του εξπρεσιονισμού και του συμβολισμού, να διαπερνά ακόμα και την εφησυχασμένη συνείδηση και να ανάγεται σε σύμβολο πάσχοντος υποκειμένου.”. 

Σύντομo Βιογραφικό Σημείωμα

Η Ισμήνη Μπονάτσου σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1986-1991). Συνέχισε τις σπουδές της, στη Facultad de Bellas Artes, Universitat de Barcelona, με υποτροφία της Ισπανικής κυβέρνησης (1993-1994).
Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ (2010-2012).
Υπήρξε μόνιμη καλλιτεχνική συνεργάτης του Πολιτιστικού Ιδρύματος “Stichting SFERRA” στο Άμστερνταμ (1995- 2007) και είχε την εικαστική επιμέλεια του έντυπου υλικού για συναυλίες στην Ολλανδία και το Βέλγιο. Συνεργάστηκε με το ραδιοφωνικό τμήμα του Οργανισμού παραγωγής ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών Teleac/NOT, Χίλβερσουμ, Ολλανδία. Έχει σχεδιάσει εξώφυλλα δίσκων στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Νίκος Παπάζογλου: Μάισσα Σελήνη, Ανδρέας Καρακότας: Ιχνογραφίες, Pleiade: Een muzikale rondreis door Griekenland, Chanson 2000, De wereld van het Franse chanson).
Έχει ασχοληθεί με τη σκηνογραφία, την κατασκευή σκηνικών, την εικονογράφηση παιδικού βιβλίου και τη video art. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της street art ομάδας  ‘Cookless’. Είναι μέλος της ομάδας ‘Τεχνοπαίγνιον’. Έχει πραγματοποιήσει μέχρι και σήμερα 13 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, το Βέλγιο και την Ισπανία και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, το Βέλγιο, την Αυστρία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Αγγλία, την Κύπρο, την Τουρκία, το Εκουαδόρ, την Κίνα και την Ρωσία.


Ismini Bonatsou
Art is an Ark

Opening: Friday, 5 October 2018, 20.00
Cube Gallery, 39, Miaouli str., Patras Greece

Cube Gallery, for the month of October, hosts the new work of the artist Ismini Bonatsou, in her solo exhibition entitled “Art is an Ark”. 

Talking about the artworks of her exhibition, Ismini Bonatsou refers that they are: “An Ark of souls and lives, humans and animals. Ark for wandering children, that have a suitcase as home. But for animals, that are too defenseless: animals to be eaten - victims of a faceless industry of meat, sea whales, pets. Finally, there is a position for the adult, who has the responsiblity of its power for the loss or for the creation of a heaven on earth”.

In the section child, the artworks begin in 2015 with the refugee topic. We have, between others, Iketis (2017), with the tragedy “Oedipus in Colono” as a background and a motive.Behind the little girl with the suitcase, stands as a terrifying figure, fear. It chases her. The child bears as miasma war, killings, blind hatred. She bears the sins of all the parents and ancestors of the world.

In the section animals, we can see children figures and women, in contrast with the black and white figures of animals to be eaten: rabbit, goat, pig, chicken, sheep, cow, turkey. The image does not depict violent moments, it does, however, insinuate the violence that animals get, the wounded animals, the meat industry. Alongside and antiperspirant, we are seeing the child playing with sea animals: an image of harmony and carelessness, with more colour. But black and white appears yet again, when the fish is on the net. Remarkable, when examined from a technical aspect, in these works it is the net that offers multiple levels and adds depth.

Finally, in the third section of the exhibition Art is an Ark, we have the adult: the self portraits are referring in the anxiety of the lost paradise, the planet’s disaster, in dead end. According to the art historian and substitute professor in the University of Ioannina, Dora Markatou:

“The frontal position in self portraits can translate the intention of the painter into a feeling, to refer to the viewer and pass on the message of her agony, not as an authority, as usually this stance is interpreted in portraits, but as the crush of the person who has realized the danger, and wants to cooperate with his fellow man, so that he can react before the threat of loss, not of paradise, but life.

The mute shape of the artist in all the variations of her depiction in the genre of “speaking” self portrait, “speaks” eloquently with the expression of the eyes, the hand stance, and the contraction of her face, so her scream is painted, as taught by expressionism and symbolism, to pierce even through the complacent consciousness, and rejoice as a symbol of a suffering subject”.

Short CV

Ismini Bonatsou graduated from the Athens School of Fine Arts (1986-1991). She did post-graduate studies in painting, with a scholarship from the Spanish government, at the Facultad de Bellas Artes of the University of Barcelona (1993-1994), and holds a Master’s degree from the School of Architecture of the National Technical University of Athens (2010-2012).
From 1995 to 2007 she was cooperating on a permanent basis with “SFERRA” Cultural Foundation in Amsterdam as an illustrator and art editor for the Foundation’s printed materials.
She has also cooperated as an illustrator with the radio-TV production company Teleac/NOT, Hilversum, the Netherlands. She has worked in stage design projects, illustrated books for children and made CD covers in Greece and abroad. (Nikos Papazoglou: Magissa selini, Andreas Karakotas: Ichnographies, Pleiade: Een muzikale rondreis door Griekenland, Chanson 2000, De wereld van het Franse chanson).
She was a founding member of the street art group ’Cookless’. She is a member of the art group ‘Tehnopaignion’. She has presented 13 solo exhibitions in Greece, Belgium and Spain and has participated in group exhibitions in Greece, Belgium, Austria, Holland, France, Spain, England, Cyprus, Turkey, Ecuador, China and Russia.


Χορηγοί επικοινωνίας

                plusmag        

Χορηγοί